Pięknie wybarwiające się na kolor czerwony podsadki na tle ciemnozielonych liści asymilacyjnych z góry przypominają gwiazdę. Roślina krótkiego dnia, uprawiana na sezon Bożego Narodzenia.

Czy już wiesz o jakiej roślinie mowa?

Wilczomlecz nadobny, wilczomlecz piękny, poinsecja, gwiazda betlejemska oto nazwy rośliny, która obok choinki i jemioły stała się symbolem Bożego Narodzenia i ozdobą naszych domów na ten świąteczny czas.

Istnieje legenda, opowiadająca o meksykańskiej dziewczynce, która wraz ze swoim kuzynem szła w Wigilię do kaplicy. Była bardzo smutna, ponieważ nie miała żadnego daru dla narodzonego Jezusa Chrystusa. Kuzyn pocieszał ją mówiąc, że nawet najmniejszy dar dany z miłością będzie doceniony. Dziewczynka zebrała skromny bukiet przydrożnych kwiatów. Kiedy złożyła bukiet w kaplicy przed sceną narodzin Jezusa, dokonał się cud- bukiet rozjarzył się brylantową czerwienią kwiatów. Od tego czasu w Meksyku poinsecja znana jest jako Kwiaty Świętej Nocy, który zakwita w Boże Narodzenie.

Czy wiesz jak na imię miały dzieci z przytoczonej legendy?

Jeżeli nie, dowiesz się w dalszej części postu.

Wilczomlecz pochodzi z Meksyku i Gwatemali. W XVI w. Aztekowie przemieścili go do stanu Guerrero w Meksyku, gdzie rośnie dziko. Badania genetyczne dowodzą, że rośliny te rozpowszechnione w wielu miejscach świata pochodzą właśnie ze stanu Guerrero. W Afryce, na Wyspach Kanaryjskich i w Indiach wilczomlecz jest uprawiany w gruncie. W naturalnym środowisku jest to roślina drewniejąca, osiągająca 1-3 m. Rośnie w wilgotnych miejscach, zalesionych dolinach, w lasach monsunowych i lasach górskich. Wilczomlecz jest odporny na susze. Apogeum jego popularności rozpoczęło się w połowie XX w. (i trwa do dziś), kiedy to wyhodowano odmianę dobrze znoszącą warunki panujące w mieszkaniach. Trzeba bowiem dodać, że jest to roślina wrażliwa na chłód. Spadek temperatury w czasie jej uprawy zmniejsza roślinę o 5-25%, w zależności od czasu przebywania w chłodnych warunkach. Zakażenie rośliny fitoplazmą powoduje zanik dominacji wierzchołkowej i powstania licznych rozgałęzień pędu. Zjawiska te są wykorzystywane przy kształtowaniu rośliny przygotowywanej na sprzedaż. Jest to roślina wieloletnia. Do corocznego kwitnienia wymaga okresu spoczynku, czyli przebywania w ciemności przez dwa miesiące po 8-16 godzin. Kwitnie od połowy listopada do końca stycznia. Przysadki otaczające kwiaty przebarwiają się na intensywnie czerwony, różowy lub biały kolor. W centrum znajduje się bezpłatkowy kwiat słupkowy. Owoce są zielone, czerwonobrązowe lub żółtobrązowe. Wilczomlecz owocuje do kwietnia. Zapylacze kwiatów są nieznani.

U niektórych osób w kontakcie z rośliną, która zawiera lateks, występuje zapalenie skóry i wyjątkowo ataki astmy alergicznej.

Imiona dzieci z wyżej przytoczonej legendy to Pepida i Pedro.

Nazwa poinsecja pochodzi od nazwiska pierwszego ambasadora Stanów Zjednoczonych w Meksyku Joela Robertsa Poinsetta. W 1828 roku znalazł on wilczomlecz i jako pierwszy przywiózł do Stanów. Nazwę roślinie nadał amerykański ogrodnik William H. Prescott.

W Stanach Zjednoczonych jest obchodzony Narodowy Dzień Poinsecji.

Czy wiesz, którego grudnia?

Odpowiedź znajdziesz w tym poście.

W 1923 roku w Jersey City została wyhodowana odmiana Oak Leaf, która dała początek współczesnym odmianom. Kolejne odmiany powstawały w wyniku mutacji somatycznych. Odmiany True Red i Early Red uprawiano na polach, na kwiaty cięte. Przez kolejne lata powstawały coraz lepsze odmiany, w tym doniczkowe wytrzymujące warunki mieszkaniowe. Kwiaty doniczkowe przestały tracić liście i najbardziej rozpowszechniły się w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Australii. 

Narodowy Dzień Poinsecji obchodzony jest w Stanach Zjednoczonych 12 grudnia w rocznicę śmierci Joela Robertsa Poinsetta.

Gwiazda betlejemska w domu wymaga dobrego oświetlenia. Nie lubi nasłonecznionych parapetów. Musi być podlewana dość często, a między podlewaniami ziemia powinna się przesuszyć, ponieważ zbyt mokre podłoże spowoduje opadanie liści. W okresie kwitnienia roślinę należy nawozić co dwa tygodnie.

Wesołych Świąt

Wielkość: Do 45 cm (w przypadku odmiany E. gracilis) i 65 cm (w przypadku odmiany

E. hyemalis.),

Przyrost: Ok. 25 cm w ciągu sezonu,

Okres kwitnienia: Przełom jesieni i zimy,

Zapach kwiatostanu: Brak,

Stanowisko: Nasłonecznione,

Podlewanie: Do podlewania najlepiej używać wody deszczowej, ważne by bryła korzeniowa była 

stale wilgotna, 

Cięcie: Po przekwitnięciu skracamy pędy do połowy ich długości. 

Korzystny wpływ na roślinę ma miękka woda, czyli woda bezwapniowa, dlatego też raz w tygodniu zaleca się podlewanie jej wodą deszczową. Wszelkie czyszczenie jest zbędne.

UWAGA: Nie stosujemy sztucznych nabłyszczaczy.

Wrzośca przesadzamy raz do roku w okresie wiosennym. W
przypadku hodowli domowej najlepiej użyć plastikowej
doniczki, ponieważ bryła korzeniowa jest w niej mniej
narażona na wysychanie.

1) Przesadzamy roślinę na wiosnę, jeśli zaobserwujemy, że jest ona zbyt duża w stosunku do doniczki, w której się znajduje,

2) Przygotowujemy plastikową doniczkę z warstwą wilgotnej ziemi i drenażu,

3) Wyjmujemy ostrożnie bryłę korzeniową ze starej doniczki,

4)Ważne jest, abyśmy usunęli spomiędzy korzeni pozostałości starej ziemi.(Tak by rozluźnić bryłę korzeniową),

5) Umieszczamy roślinę pośrodku nowej doniczki, a następnie dosypujemy ziemi i delikatnie ugniatamy,

6) Tak samo, jak w przypadku palmy kokosowej, o której możecie przeczytać [TUTAJ] , wrzośca pozostawiamy bez podlewania, na stanowisku zacienionym, na okres około 2 dni. Czynność ta pobudzi bryłę korzeniową do regeneracji oraz wrastania w nowe podłoże.

Dobry pomysł, czyli jak zapewnić roślinie odpowiednią wilgotność powietrza.